پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) فرمود : فاطمه حوريه‌اى است در سيماى انسان ، و خدا او را پيش از آفرينش آدم و عالم و ديگر ارواح انسانها . . . از فروغ تابناك خود آفريد . « فاطِمَةُ حَوْراءٌ إنْسِيّة خَلَقَهَااللهُ عزَّ وَ جَلَّ مِن نُورِهِ قَبْلَ أنْ يُخْلَقَ آدَم . . . » . « 1 » با اين بيان ، با نگرش به محتواى اين حديث شريف قدسى كه در بسيارى از مجموعه‌هاى روايى آمده است ، اين معمّا حل مىشود كه : « لَوْلاكَ لَمَا خَلَقْتُ الْأَفْلاكَ ، وَ لَوْلا عَلِىٌّ لَما خَلَقْتُكَ ، وَ لَوْلا فاطِمَةُ لَما خَلَقْتُكُما » ؛ اگر تو نبودى ، جهان را نمىآفريدم و اگر على نبود ، تو را ، و اگر فاطمه نبود ، شما را پديد نمىآوردم ، يعنى چه ؟ و نيز روشن مىگردد كه چرا در روز رستاخيز به هنگام ورود فاطمه ( عليها السلام ) به بهشت پرطراوت و زيباى خدا ، پيامبران از آدم گرفته تا ديگران به زيارت او مىشتابند ، و حتى سالار پيامبران خدا حضرت محمّد ( صلى الله عليه وآله ) به ديدار دخت فرزانه خويش مىرود . و نيز روشن مىشود كه چرا پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) پس از برانگيخته شدن مردم و پايان حسابرسى از آنان ، نخستين كسى است كه به سوى بهشت خدا مىرود و تنها يك گروه از او پيشى مىگيرد كه آن گروه ارجمند نيز گروه فاطمه ( عليها السلام ) است .

--> ( 1 ) - صدوق ، معانى الأخبار ، ص 396 .